Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ιδρύθηκε με σκοπό να
συστηματοποιήσει την εξέταση προσφυγών που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά
των κρατών μελών βάσει της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
(ΕΣΔΑ)1. Έργο του Δικαστηρίου είναι ο έλεγχος της εφαρμογής της Σύμβασης,
εκδικάζοντας προσφυγές πολιτών κατά παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οι
οποίες διαπράχθηκαν από κράτη μέλη.
Το καθεστώς που δίνει τη δυνατότητα να προστατεύονται οι πολίτες από παραβιάσεις
ανθρωπίνων δικαιωμάτων μετά την εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων αποτελεί
καινοτομία όσον αφορά τις διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς παρέχει
στο άτομο έναν ενεργό ρόλο στη διεθνή σκηνή (παραδοσιακά, μόνο τα κράτη θεωρούνταν
υποκείμενα της διεθνούς νομοθεσίας). Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να φέρουν
υποθέσεις εναντίον άλλων κρατών μελών στο Δικαστήριο, αν και αυτή η δυνατότητα
σπάνια χρησιμοποιείται.

Δυνατότητα ατομικής προσφυγής

Δυνατότητα προσφυγής στο ΕΔΑΔ έχει κάθε πολίτης ατομικά καθώς και κάθε μη
κυβερνητική οργάνωση, αλλά δεν μπορεί να προσφύγει σε αυτό δημόσια υπηρεσία ή
νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Η προσφυγή στρέφεται πάντοτε κατά κράτους και
ποτέ κατά ιδιώτη. Για να γίνει η προσφυγή αρκεί μια επιστολή στη Γραμματεία της
Διεύθυνσης του Δικαστηρίου -ακόμη και με το ταχυδρομείο- στη μητρική γλώσσα του
προσφεύγοντος, όπου να εκτίθενται οι πιθανές παραβιάσεις από ένα Συμβαλλόμενο
Κράτος, ενός από τα διασφαλισμένα δικαιώματα της Σύμβασης.

1 Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου υιοθετήθηκε υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της
Ευρώπης το 1950 με σκοπό την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών.
Όλα τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης συμμετέχουν στη Σύμβαση.