To θέμα της αποποινι-κοποίησης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών αποτελούσε και δυστυχώς ακόμα αποτελεί ταμπού για την ελληνική κοινωνία " Ναρκωτικά. Ένα θέμα με πολλές κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις, αντικείμενο χιλιάδων μελετών και ερευνών, ένα ζήτημα που απασχολεί έντονα επιστήμονες, πολιτεία και φορείς, μια μάστιγα που δημιουργεί πληθώρα συζητήσεων τόσο σε τηλεοπτικά πάνελ, όσο και σε μικρά «πηγαδάκια» επώνυμων και ‘ανώνυμων’. Πολλές επιστήμες (ενδεικτικά: ψυχολογία, κοινωνιολογία, ιατρική, βιολογία, εγκληματολογία, νομική) διεκδικούν το υπέδαφος της συζήτησης γύρω από τα γνωστά πλέον σε όλους μας δίπολα: εξάρτηση-απεξάρτηση, πρόληψη-καταστολή, περιθωριοποίηση-ενσωμάτωση, αποποινικοποίηση-απελευθέρωση, χρήστης-έμπορος. Συνοπτικά οι αντιπαραθέσεις εντοπίζονται γύρω από δύο κυρίως ερωτήματα-τοποθετήσεις: α) Είναι ο ναρκομανής άρρωστος και οφείλει η Πολιτεία να τον περιθάλψει; β) Η χρήση ναρκωτικών πρέπει να είναι παράνομη ή ελεύθερη μέσα σε σφικτά νομικά πλαίσια;

Στις αρχές του μήνα, όταν παρουσιάστηκε στη χώρα μας το προσχέδιο νόμου για το συγκεκριμένο θέμα, όλοι οι παραπάνω προβληματισμοί και οι ιδεολογικές αποχρώσεις αυτών έκαναν αισθητή την παρουσία τους μέσω των ποικίλων πολιτικών, κοινωνικών και ‘ιντερνετικών’ αντιδράσεων.

Αλλά πριν εξετάσουμε τις εν λόγω ενστάσεις, ποιοι είναι οι βασικοί άξονες του υπό κατάρτιση νομοσχεδίου για τα ναρκωτικά, όπως το παρουσίασε την Τρίτη, 2 Αυγούστου, στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής ο υπουργός ο υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μιλτιάδης Παπαϊωάννου;

Στις βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου, λοιπόν, περιλαμβάνονται:

• Η πλήρης αποποινικοποίηση -και μάλιστα για πρώτη φορά- της χρήσης ναρκωτικών ουσιών ως συμπεριφοράς ενέχουσας αποκλειστικά και μόνο αυτοπροσβολή του ίδιου του χρήστη.
• Η κατοχύρωση του δικαιώματος στη θεραπεία. Όσον αφορά τη διάγνωση της εξάρτησης, στοιχείο που παραμένει κρίσιμο για την ποινική μεταχείριση των αδικημάτων με επιεικέστερο τρόπο, καθιερώνεται πληρέστερο σύστημα απόδειξης, με την ρητή πρόβλεψη ότι το δικαστήριο συνεκτιμά υποχρεωτικά, εκτός από την έκθεση πραγματογνωμοσύνης – που συχνά είναι ατελής, λόγω ελλείψεων δημόσιων υποδομών – και άλλα αποδεικτικά μέσα, όπως έγγραφα που αφορούν την παρακολούθηση συμβουλευτικών ή θεραπευτικών προγραμμάτων, ευρήματα εργαστηριακών εξετάσεων, κα.
• Η αντιμετώπιση του εξαρτημένου δράστη έχει ως βασική αφετηρία τη θεραπευτική προσέγγιση, με τη συναίνεσή του. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο, με τη συστηματοποίηση και επέκταση διαφόρων ευεργετικών μέτρων που προβλέπονταν ήδη στη σχετική νομοθεσία, κατοχυρώνει το δικαίωμα στην πλήρη θεραπεία, δηλαδή στην απεξάρτηση, κάθε εξαρτημένου δράστη αξιόποινης πράξης, είτε πρόκειται για εγκλήματα του νόμου περί ναρκωτικών (πλην των ιδιαίτερα σοβαρών πράξεων διακίνησης), είτε για άλλα εγκλήματα που φέρονται ότι τελέστηκαν για να διευκολυνθεί η χρήση ναρκωτικών ουσιών (με την εξαίρεση ορισμένων ρητά αναφερόμενων ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων, όπως η ανθρωποκτονία,ο βιασμός, η ληστεία με ιδιαίτερη σκληρότητα κα).

Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν:

► την εισαγωγή σε εγκεκριμένο θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης ως περιοριστικό όρο
► την υποβολή σε πρόγραμμα σωματικής αποτοξίνωσης και την παρακολούθηση συμβουλευτικού προγράμματος ψυχολογικής απεξάρτησης εντός καταστημάτων κράτησης
► τη χορήγηση υπό όρους απόλυσης για παρακολούθηση προγράμματος απεξάρτησης
► την αναβολή της άσκησης ποινικής δίωξης
► την αναστολή ισχύος εντάλματος σύλληψης
► την αναστολή εκτέλεσης ποινής
► την υποχρεωτική αναβολή στράτευσης
► την υποχρεωτική αναβολή της δίκης
► Σε περίπτωση δε ολοκλήρωσης του θεραπευτικού προγράμματος, προβλέπονται α) η οριστική αποχή από την ποινική δίωξη, β) η υποχρεωτική αναστολή της ποινής που επιβάλλεται, γ) η υποχρεωτική αναγνώριση ελαφρυντικής περίστασης υπέρ του δράστη.

• Η υποβολή σε πρόγραμμα σωματικής αποτοξίνωσης και απεξάρτησης επιφυλάσσεται υπέρ παντός κρατούμενου, είτε έχει αναγνωριστεί από το δικαστήριο ως εξαρτημένος είτε όχι – ρύθμιση που δίνει λύση στο υπαρκτό πρόβλημα που ανακύπτει όταν ο καταδικασθείς, πχ για κλοπή, δεν έχει επικαλεστεί, ούτε το δικαστήριο υποχρεώνεται να εξετάσει, τυχόν συνδρομή του στοιχείου της εξάρτησης.
• Διατηρείται πάντως, αν και μειωμένο σε βαθμό πταίσματος, το αξιόποινο της προμήθειας και της κατοχής ναρκωτικών, ως και της καλλιέργειας φυτών κάνναβης, σε αριθμό ή έκταση που δικαιολογούνται για την αποκλειστική χρήση του δράστη, λόγω της έστω και μικρής επικινδυνότητας που ενέχουν για τρίτους, αλλά και προκειμένου να διευκολυνθεί η ελεγκτική δραστηριότητα των Αρχών για τη διερεύνηση σοβαρότερων εγκλημάτων.
• Εξορθολογίζονται οι προβλέψεις και οι ποινές για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών.
• Τυποποιείται ως βασικό έγκλημα η διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, τιμωρούμενο σε βαθμό κακουργήματος.
• Καθορίζονται αντικειμενικά κριτήρια για την διάκριση ελαφρύτερων (άρθρο 21), βαρύτερων (άρθρο 22) και ιδιαίτερα σοβαρών (άρθρο 24) περιπτώσεων διακίνησης, με αντίστοιχη κλιμάκωση των ποινών.

Στη χώρα που η αντίθεση και η αντίδραση είναι πιο κοινότυπες και από το καλημέρα, όπως ήταν φυσικό και –θα μου επιτρέψετε- απολύτως αναμενόμενο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης τάχθηκαν εναντίον του προωθούμενου νομοσχεδίου ή εξέφρασαν επιφυλάξεις, την ώρα που η επιστημονική κοινότητα βλέπει θετικά τις εξαγγελίες και εμφανίζεται έτοιμη να συμβάλλει στην κυβερνητική προσπάθεια για εκσυγχρονισμό της ποινικής αντιμετώπισης των χρηστών.

Πιο αναλυτικά, την αντίθεσή της στο προωθούμενο νομοσχέδιο εξέφρασε η αξιωματική αντιπολίτευση δια στόματος του Κώστα Τζαβάρα, τομεάρχη Δικαιοσύνης της Ν.Δ. «Τέτοιες αποφάσεις, όχι μόνο δεν γιατρεύουν, αλλά επιδεινώνουν το πρόβλημα, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, όπου η δυστυχία και η οικονομική εξαθλίωση πλήττουν μαζικά την ελληνική κοινωνία», είπε ο κ. Τζαβάρας και σημείωσε ότι «η αντιμετώπιση της κοινωνικής μάστιγας των ναρκωτικών, δεν προσφέρεται για επικοινωνιακές χρήσεις». Ο ίδιος υπογράμμισε ότι χρειάζονται ορθά σχεδιασμένες δράσεις «που οφείλουν να ισορροπούν μεταξύ της πρόληψης και της θεραπείας του εξαρτημένου ατόμου από τη μια πλευρά και της κοινωνικής αποδοκιμασίας της χρήσης των ναρκωτικών και του περιορισμού της προσφοράς και της ζήτησής τους από την άλλη». Κοινώς η ΝΔ μάς έκανε μια υπέροχη θεωρητική ανάλυση χωρίς καμία πρόταση και χωρίς καν να σημειώσει σε ποια σημεία ακριβώς διαφωνεί. Απλά διαφωνεί, γιατί οι προτάσεις προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ και ως γνωστόν κατά το Σαμαρικό δόγμα οτιδήποτε προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ είναι ισοδύναμο του Αρμαγεδών. Προσωπικά δεν περίμενα για ένα τόσο ακανθώδες θέμα και κάτι διαφορετικό από ένα κόμμα βαθύτατα συντηρητικό που ασχολείται πρωτίστως με την ηθικολογία και την συνθηματολογία (η επανίδρυση έγινε επανεκκίνηση και κάτι τρέχει στα γύφτικα) και ελάχιστα, έως πολύ σπάνια –αν θυμηθεί- με την κατάθεση προτάσεων. Είχα, όμως την ελάχιστη ελπίδα, η αφελής, ότι εφόσον το όλο ζήτημα έχει να κάνει με τα αυξανόμενα ποσοστά θανάτου νεαρών ατόμων στη χώρα μας, η αξιωματική αντιπολίτευση θα επιδείκνυε την στοιχειώδη σοβαρότητα. Φευ…όνειρο θερινής νυκτός.

Κατηγορηματικά αντίθετο στο νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά δήλωσε όμως και το ΚΚΕ και υποστήριξε ότι τα ναρκωτικά είναι αποτέλεσμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής και όχι ελεύθερη επιλογή ή αρρώστια. Σε ανακοίνωσή του για το νομοσχέδιο αποποινικοποίησης των ναρκωτικών κατηγορεί την κυβέρνηση ότι με αυτή τη ρύθμιση θα οδηγήσει στην καταστροφή τη νεολαία, ενώ κάνει λόγο για ανυπαρξία πρόληψης και θεραπείας. «Η νομιμοποίηση των ναρκωτικών που εξήγγειλε η κυβέρνηση με δήθεν δάκρυα για τους χρήστες που φυλακίζονται στοχεύει μόνο στο μυαλό και την ψυχή κυρίως των νέων ανθρώπων, αλλά και όλου του λαού. Μια νεολαία που στερείται τα δικαιώματά της στην παιδεία, στην υγεία, στον πολιτισμό, στον αθλητισμό, αλλά έχει το «δικαίωμα» να καλλιεργεί χασίς σε γλάστρες, είναι ακίνδυνη για το σύστημα που με νύχια και δόντια υπερασπίζονται. Μια νεολαία μισοζαλισμένη, με σκυμμένο το κεφάλι, βολεύει το πέρασμα της πολιτικής τους» αναφέρει η ανακοίνωση του ΚΚΕ και επισημαίνει: «Είναι επιτακτικό καθήκον όλων των εργαζομένων και του λαού ο αγώνας για να μην περάσει το νέο σχέδιο απελευθέρωσης των ναρκωτικών». Μάλιστα, το σταλινικό δόγμα σε όλο του το μεγαλείο. Η θεωρία της πλύσης εγκεφάλου σε πρώτο πλάνο και τίποτε παραπέρα. Φαντάζομαι ότι οι 7000 χρήστες ηρωίνης στη χώρα μας κατά το ΚΚΕ μπορούν να παν να πνιγούν, μάλλον καλύτερα να πεθάνουν αφού δεν είναι άρρωστοι, αλλά πιονάκια της εκάστοτε εξουσίας. Οϊμέ! Η δικτατορία του προλεταριάτου που ευαγγελίζεται το ΚΚΕ στο καταστατικό του, επί της ουσίας είναι τελικά πολύ πιο απάνθρωπη από το καπιταλιστικό σύστημα με όλα του τα προβλήματα. Άσε που, σας έχω νέα κα. Παπαρήγα, ακόμα και τώρα που απαγορεύεται η χρήση και η εμπορία ναρκωτικών, υπάρχουν αρκετοί που καλλιεργούν χασίς στις γλάστρες, δεν περίμεναν το νόμο.

Στο ίδιο μήκος κύματος όμως και το ΛΑΟΣ, το οποίο διαφώνησε με τα προωθούμενα μέτρα. Ο εκπρόσωπος του κόμματος, Κωστής Αϊβαλιώτης, δήλωσε πως: «Προφανώς η κυβέρνηση έχει καταλάβει ότι για να ανεχτούν κι άλλο οι Έλληνες το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ‘ναι μαστουρωμένοι…». Τι ωραία, γελάσαμε πάλι (…not). Μόνο που το θέμα των ναρκωτικών –έχω την γνώμη- δεν είναι για καλαμπούρια και κακόγουστα αστεία. Βέβαια, διόλου τυχαία το παραπάνω λεκτικό πυροτέχνημα της ελληνικής ακροδεξιάς βρήκε οπαδούς στην blogοσφαιρα, ακόμα και από άτομα που διατείνονται ότι είναι τόσο απολιτίκ όσο δεν πάει (σιγά τον τίτλο τιμής βρε παιδιά, μην τρελαθούμε κιόλας).

Αντιθέτως, η Δημοκρατική Αριστερά θεωρεί ότι το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για την αντιμετώπιση του θέματος των ναρκωτικών έχει αναμφισβήτητα θετικές ρυθμίσεις. Σε ανακοίνωσή της τόνισε: «Είναι επιτακτική ανάγκη να εξορθολογιστεί η ποινική νομοθεσία αναφορικά με την αντιμετώπιση των ναρκωτικών. Πρέπει να παταχθεί όσο γίνεται περισσότερο η εμπορία των ναρκωτικών. Θα πρέπει να εξορθολογιστούν οι διατάξεις οι οποίες αφορούν στους χρήστες και στους μικροδιακινητές, οι οποίοι ανταλλάσουν ελάχιστες ποσότητες με άλλους χρήστες. Πρέπει να υπάρξει κρατικοϋγειονομική παρέμβαση, προκειμένου να μπορεί να προσέλθει το τοξικοεξαρτημένο άτομο σε κατάλληλο θεραπευτικό κατάστημα υγείας του ΕΣΥ και εκεί να παίρνει την ελεγχόμενη δόση ή την υποκατάστατη ουσία. Με αυτό τον τρόπο θα καταργηθεί ή έστω θα περιοριστεί η εμπορία ναρκωτικών. Η νομοθεσία για τους εμπόρους ναρκωτικών πρέπει να είναι άτεγκτη». Now you’re talking! που λένε και οι φλεγματικοί Άγγλοι. Επιτέλους, μια ανακοίνωση με σαφείς θέσεις και προτάσεις, που δεν κινείται με βάση το «τι Παπάγος, τι Πλαστήρας» και επιδεικνύει τη στοιχειώδη ωριμότητα για την σοβαρότητα του θέματος.

Παρόμοια θέση με την Δημοκρατική Αριστερά έχει και η Δημοκρατική Συμμαχία. Ο γραμματέας της ΚΕ της Δ.Σ. Γιάννης Οικονόμου, εμφανίστηκε θετικός λέγοντας πως: «Κάθε κίνηση που αντιμετωπίζει τον τοξικομανή σαν ασθενή και τον διαχωρίζει από τους εμπόρους ναρκωτικών, είναι θετική», ενώ τόνισε πως «στους εμπόρους πρέπει να εξαντλείται η αυστηρότητα του νόμου. Σε ό,τι αφορά τη χορήγηση μεθαδόνης από τα νοσοκομεία, άποψη που είχε υποστηρίξει πρώτη η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπακογιάννη, είναι θετική εξέλιξη. Για να αποδώσει σωστά θα πρέπει να οργανωθεί σε ειδικές πτέρυγες, να ανατεθεί στο κατάλληλο προσωπικό και να επεκταθεί σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας». Ξεκάθαρο το πολιτικό στίγμα και ….αμήν ζήσαμε να ακούσουμε και μια προοδευτική, μεστή άποψη από τον χώρο της Δεξιάς στην Ελλάδα. Καιρός ήταν να ακουστεί στην δεξιά πτέρυγα του ελληνικού πολιτικού φάσματος και κάτι άλλο πέρα από την λεγόμενη Λαϊκή Δεξιά του κ. Σαμαρά, πόσω μάλλον των ακροδεξιών ευφυολογημάτων του κ. Καρατζαφέρη.
Με θετικό εξίσου μάτι κάθε παρέμβασης που να μην οδηγεί στην καταστολή της χρήσης των ναρκωτικών βλέπει το θέμα και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μιχάλης Κριτσωτάκης, ο οποίος τόνισε ότι αυτός που έχει απεξαρτηθεί έχει δικαίωμα και στη δεύτερη ευκαιρία. Δεν περίμενα και κάτι διαφορετικό από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί ο ανανεωτικός λόγος του να έχει αλλοιωθεί σε πολλά σημεία, όμως στο θέμα των ναρκωτικών, ευτυχώς, επικρατούν ακόμα οι προοδευτικές φωνές, οι οποίες είχαν επί χρόνια σαφείς, καινοτόμες προτάσεις για το όλον θέμα. Οι περισσότερες των προτάσεων του προσχεδίου άλλωστε είναι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και καιρό. Γι’ αυτό και πολλές φορές ακούστηκε σαν σλόγκαν στο διαδίκτυο το «Όχι στο ΣΥΡΙΖέικης έμπνευσης νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά».

Θετικά διακείμενοι είναι όμως και οι Οικολόγοι Πράσινοι αφού η εκπρόσωπος τους Τύπου Ελεάννα Ιωαννίδου δήλωσε: «Οι Οικολόγοι Πράσινοι συμμετέχοντας στη Συμμαχία «Αλλάξτε Πολιτική για τα Ναρκωτικά» έχουμε επανειλημμένα τονίσει, ότι οι απαγορευτικές πολιτικές σκοτώνουν το χρήστη, πλουτίζουν τον έμπορο και αυξάνουν την βλάβη για την κοινωνία. Η αποποινικοποίηση της χρήσης απαγορευμένων ουσιών και η δωρεάν κρατικά ελεγχόμενη χορήγησή τους στους τοξικοεξαρτημένους χρήστες αποτελούν βασική προϋπόθεση για να καταπολεμηθεί το εμπόριο. Θεωρούμε αυτονόητη την αποποινικοποίηση της κλωστικής κάνναβης, που αποτελεί μοχλό για την αγροτική οικονομία. Επειδή όμως, ασήμαντες φαινομενικά λεπτομέρειες μπορούν να τονώσουν το εμπόριο, αντί να το καταπολεμήσουν, αναμένουμε το πλήρες νομοσχέδιο, για να τοποθετηθούμε αναλυτικά. Ελπίζουμε αυτή την φορά η κυβέρνηση να νομοθετήσει με γνώμονα την υγεία των πολιτών και οι εξαγγελίες της που κινούνται στην κατεύθυνση των προτάσεων της Συμμαχίας, να μην είναι απλά επικοινωνιακές ή εισπρακτικού χαρακτήρα». Αρχική διαπίστωση, τοποθέτηση-πρόταση, επιφύλαξη, προειδοποίηση. Απολύτως κατανοητή και δικαιολογημένη αντίδραση μέσα στα ελληνικά πλαίσια του ευπρεπούς πολιτικού διαξιφισμού.

Στο σημείο αυτό, θα μου επιτρέψετε να αναφέρω δυο ατομικές αντιδράσεις για το ακανθώδες αυτό θέμα. Η μία είναι του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, κ. Γιάννη Αδαμόπουλου, ο οποίος αναφέρει: «Παγίδα αποτελεί η ενδεχόμενη αποποινικοποίηση της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών και αυτό, γιατί αναμφίβολα θα αυξηθεί η περιέργεια των πολιτών να δοκιμάσουν τις -νόμιμες πλέον- ναρκωτικές ουσίες, με αποτέλεσμα την ευρύτερη διάδοσή τους αντί για τον περιορισμό τους». Και εδώ γελάμε. Σε ποιον πλανήτη ζει ο κ. Αδαμόπουλος;

Δηλαδή τώρα που είναι παράνομη η χρήση ναρκωτικών ουσιών, τι πιστεύει ότι μόνο οι 7000 δηλωμένοι χρήστες έχουν δοκιμάσει ή κάνουν εκτεταμένη καθημερινή χρήση ναρκωτικών;;;; Καθότι νομικός και μάλιστα ο ανώτατος εκπρόσωπος του μεγαλύτερου δικηγορικού συλλόγου της χώρας θα όφειλε, αν μη τι άλλο, να έχει διαβάσει τόσο τις εγχώριες κρατικές μελέτες και στατιστικές για το θέμα, όσο και –κυρίως- την ετήσια ευρωπαϊκή έκθεση για την μάστιγα. Η δεύτερη αφορά τον γνωστό blogger Πιτσιρίκο, ο οποίος σχολιάζει: «Είναι ολοφάνερο πως η κυβέρνηση έχει πανικοβληθεί από τις αντιδράσεις των πολιτών και -εν όψει του Σεπτεμβρίου που θα ξεσπάσει πόλεμος- προβαίνει σε σπασμωδικές κινήσεις και προσπαθεί να μας αποσπάσει την προσοχή. Μετά την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών, θα εξαγγείλουν και το διαστημικό πρόγραμμα της Ελλάδας με την αποστολή διαστημοπλοίου στον Άρη.

Ο μόνος τρόπος να αποφύγει η κυβέρνηση το μακελειό που την περιμένει είναι να κάνει τα ναρκωτικά υποχρεωτικά». Δηλαδή η κυβέρνηση για να αποφύγει την κάθοδο των Αγανακτισμένων και των συνδικάτων τον Σεπτέμβρη, αποφάσισε να τους παραχωρήσει το δικαίωμα στη μαστούρα, τη πρέζα και την κόκα ώστε να χάσουν τον δρόμο τους από τις πλατείες;;; Πολύ εύκολα δεν αποπροσανατολίζονται κατά τη γνώμη σας κ. Πιτσιρίκο;;;; Τι να πω;;; Ο λαϊκισμός σε όλο του το μεγαλείο. Τώρα αντιλαμβάνομαι πλήρως αυτό που έλεγε ο Ernst Fischer (αν δεν κάνω λάθος): «Μέσα στο μπουμπουνητό της βλακείας, βουβαίνεται η λογική…». Είναι η πρώτη φορά και θέλω να ελπίζω και η τελευταία που κάποιος με ωθεί στο να υπερασπιστώ τους Αγανακτισμένους και τους συνδικαλιστές….

Αρκετά όμως με τα παιχνίδια εντυπώσεων ορισμένων.

Πολλές δεκαετίες μετά τη μεγάλη έκρηξη της κατάχρησης των ναρκωτικών στην Ευρώπη, οι συζητήσεις μπορούν να παρακάμπτουν τα αυτονόητα: οι βλαβερές συνέπειες της κατάχρησης είναι πασίγνωστες, το κυνήγι των εμπόρων του θανάτου είναι αναγκαίο αλλά ανεπαρκές. To θέμα της αποποινικοποίησης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών αποτελούσε και δυστυχώς ακόμα αποτελεί ταμπού για την ελληνική κοινωνία αλλά και την πολιτεία, η οποία για πρώτη φορά τολμά –κατά την ταπεινή μου γνώμη- να προχωρήσει στην υιοθέτηση μιας προοδευτικής πολιτικής για την ανθρώπινη αντιμετώπιση των τοξικομανών, αντίστοιχης της σύγχρονης ευρωπαϊκής πρακτικής.

Πιο συγκεκριμένα με την πληρέστερη κατοχύρωση του δικαιώματος στην θεραπεία εξυπηρετείται πολύ αποτελεσματικότερα η αντεγκληματική πολιτική, καθώς έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι η απεξάρτηση συντελεί δραστικά στην αποχή των πρώην χρηστών από κάθε παράνομη δραστηριότητα, δηλαδή στην ειδική πρόληψη, ενώ, αντίθετα, ο εγκλεισμός στη φυλακή επιτείνει τόσο την παραβατικότητα, όσο και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Είναι γνωστό ότι στην χώρα μας περίπου το 40% των κρατούμενων στις φυλακές κρατείται για υποθέσεις που αφορούν άμεσα τα ναρκωτικά, ενώ πολλοί άλλοι κρατούνται για εγκλήματα συνδεόμενα με τη διάδοση των ναρκωτικών ουσιών. Κοινώς τα νέα μέτρα, μεταξύ άλλων, θα συντελέσουν σημαντικά στην αποσυμφόρηση των φυλακών.

Επιπλέον, ο νέος νόμος θα συμβάλει ώστε ο χρήστης να αντιμετωπίζεται επιτέλους ως ασθενής και όχι ως εγκληματίας, ενώ «κλείνει» τα διάφορα παραθυράκια που μέχρι σήμερα εκμεταλλεύονταν οι έμποροι ναρκωτικών, προκειμένου να τύχουν ευνοϊκής αντιμετώπισης εμφανιζόμενοι ως χρήστες. Επιπροσθέτως, σύμφωνα με την κα. Μένη Μαλλιώρη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχιατρικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς και προέδρου του ΟΚΑΝΑ, οι προωθούμενες ρυθμίσεις προβλέπουν αυστηρές ποινές για εμπόρους και διακινητές, ακόμα κι αν είναι χρήστες, «στενεύοντας» έτσι ασφυκτικά τα περιθώρια για εκμετάλλευση σαθρών γνωματεύσεων τοξικομανίας. Έτσι η πραγματογνωμοσύνη γίνεται πλέον ένα πιο αξιόπιστο εργαλείο, που θα συμβάλει ουσιαστικά ώστε σε κάθε περίπτωση να διεξάγεται μια δίκαιη δίκη.

Τέλος, όσον αφορά την κριτική που ασκείται στην κυβέρνηση για τον χρόνο που επέλεξε να ασχοληθεί ουσιαστικά με το θέμα, θα έλεγα ότι ειλικρινά η λογική του «παρατάω όλα τα κοινωνικά ζητήματα και προβλήματα και ασχολούμαι μόνο με την οικονομική διαχείριση του κράτους» με βρίσκει κάθετα αντίθετη. Είδαμε, τόσα χρόνια που βάφτιζε η εκάστοτε πολιτική εξουσία ως δευτερευούσης σημασίας διάφορα ζητήματα από τα ναρκωτικά, το μεταναστευτικό ως και την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, που οδηγηθήκαμε. Στο τέλμα βρεθήκαμε με όξυνση των προαναφερθέντων. Και αν για κάποιους είναι δευτερεύον ότι 300 με 400 άτομα το χρόνο πεθαίνουν από την κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών, τότε φαντάζομαι ότι είναι και δευτερεύον που αντίστοιχο αριθμό θανάτων έχουμε και από τροχαία κάθε χρόνο. Δεν βγαίνει άκρη έτσι. Τα προβλήματα δεν τα μεταθέτεις χρονικά, δεν σε περιμένουν μέχρι να τα αντιμετωπίσεις. Γιγαντώνονται και ξαφνικά βρίσκεσαι αντιμέτωπος με μια πολύ χειρότερη κατάσταση και σε πολλές περιπτώσεις, ακόμα και ανεξέλεγκτη. Η μη έγκαιρη αντιμετώπιση κρίσιμων κοινωνικών θεμάτων προς αποφυγή πολιτικού κόστους μας έφερε εδώ που μας έφερε. Μην επαναλαμβάνουμε την επιβεβαιωμένα πλέον λανθασμένη συνταγή των τελευταίων 30 ετών. Νισάφι.

Ευφροσύνη Παυλακούδη, δημοσιογράφος

http://maga.gr/2011/08/14/7779/#comments